بیوگرافی ایو سن لوران ؛ تولد دوباره مد (قسمت دوم)

ایو سن لوران

ایو هنری دونات ماتیو سن لوران، که با نام ایو سن لوران نیز نامیده می­‌شد، یک طراح لباس فرانسوی برجسته به شمار می‌­رفت که کارهایش، تأثیر به‌سزایی در صنعت مد لباس در نیمه دوم قرن بیستم بر جای گذاشت.

سن لوران پس از ترخیص از بیمارستان در نوامبر سال 1960، از شرکت دیور برای نقض قرارداد شکایت کرده و برنده شد.

زندگی شخصی و حرفه ای

خدمت وظیفه، بیماری، و استقلال

سن لوران به مدت ۲۰ روز در ارتش خدمت کرد و پس از آن به علت استرس ناشی از اجبار به بیگاری توسط سربازان به یک بیمارستان نظامی منتقل شد، و در آنجا، خبر اخراج خود از شرکت دیور را دریافت کرد. این خبر وضعیت او را تشدید نموده و او به بیمارستان نظامی وال-دو-گریس (Val-de-Grâce) انتقال یافت. در آنجا، به او دوزهای بالایی از آرام بخش‌­های مختلف و مواد روانگردان داده شده و در معرض الکترو شوک درمانی قرار گرفت. سن لوران، سابقه مشکلات روانی و اعتیاد به مواد مخدر خود را با گذراندن این دوره در بیمارستان مرتبط می­‌دانست.

سن لوران پس از ترخیص از بیمارستان در نوامبر سال ۱۹۶۰، از شرکت دیور برای نقض قرارداد شکایت کرده و برنده شد. پس از گذراندن یک دوره نقاهت، او و شریک کار و زندگی­اش، صنعتگری به نام پیر برگ (Pierre Bergé)، خانه مد خود را با نام ایو سن لوران (YSL) و با بودجه‌­ی میلیونر آمریکایی، جی مک رابینسون (J. Mack Robinson) آغاز نمودند. این دو در سال ۱۹۷۶ از هم جدا شدند، اما همچنان به مشارکت کاری خود ادامه دادند.

در سال‌های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، این شرکت موفق شد مدهای ظاهری خاصی مانند سبک ظاهری ژولیده، کاپشن‌­های  عجیب و غریببرای مردان و زنان، شلوار تنگ، چکمه­‌های بالای زانو، و مسلما معروف­‌ترین تاکسیدوی کلاسیک زنانه را در سال ۱۹۶۶ با محبوبیت بالایی مواجه سازد.

پس از یک نمایش مد بسیار نافرجام در شهر نیویورک، او مسئولیت خط طراحی و تولید لباس­‌های آماده را به دستیاران خود سپرد. گرچه این خط تولید بین طرفداران او محبوب باقی ماند، اما به زودی از سوی مطبوعات به عنوان یک خط تولید "خسته کننده" معرفی شد.

ایو سن لوران، تغییرات جدیدی را در سال‌های ۶۰ و ۷۰ برای صنعت مد به ارمغان آورد. در سال ۱۹۶۷، او تصمیم گرفت تمرکز خود را از طراحی لباس و مد بانوان به لباس­‌های آماده تغییر دهد. یکی از اهداف او این بود که طیف وسیع­‌تری از سبک‌­های ظاهری مد روز را برای انتخاب در بازار ارائه داده و قطعات پوششی مقرون به صرفه و ارزان­‌تری را در دسترس افراد قرار دهد.

سن لوران در طول سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، در پاریس اقامت داشت. او اغلب در باشگاه‌­های مختلفی در فرانسه و نیویورک  دیده شده و به الکل و کوکائین اعتیاد داشت. هنگامی که سن لوران به طور فعالانه‌­ای بر آماده سازی یک مجموعه لباس نظارت نمی­‌کرد، اوقات خود را در ویلایش در مراکش می­‌گذراند.

در سال‌های اواخر دهه ۱۹۷۰، او و برگ اقدام به خریداری ویلای نئو گوتیکی با نام شاتو گابریل یا قلعه جبرئیل (Château Gabriel) در نزدیکی دوویل (Deauville) فرانسه نمودند. ایو سن لوران، یکی از تحسین کنندگان مارسل پروست (Marcel Proust) نویسنده بود. پروست، یکی از مهمانان ثابت و همیشگی گاستون گالیمار (Gaston Gallimard)، یکی از صاحبان قبلی ویلا بود. هنگامی که سن لوران و برگ شاتو گابریل را خریداری نمودند، به ژاک گرانج (Jacques Grange) سفارش کردند تا آن را با الهام از رمان “یادآوری گذشته” (پروست) تزئین کند.

خط تولید لباس­‌های آماده، با محبوبیت بالایی از سوی مردم مواجه شد و در نهایت، در مقایسه با خط مد لباس زنانه، سود و منفعت بیشتری برای سن لوران و برگ به ارمغان آورد. با این حال، سن لوران، که سلامتش برای سال‌ها به مخاطره افتاده بود، برای طراحی دو مجموعه مدل لباس زنانه و دو مجموعه لباس آماده در هر سال، تحت فشار بالایی قرار گرفت. به همین دلیل، او به طور فزاینده‌­ای به الکل و مواد مخدر روی آورد. در برخی از شوها یا نمایش­‌های لباس، او به سختی قادر به راه رفتن بر روی صحنه بود، و باید این کار را با کمک مدل‌­ها انجام می‌­داد.

پس از یک نمایش مد بسیار نافرجام در شهر نیویورک، او مسئولیت خط طراحی و تولید لباس­‌های آماده را به دستیاران خود سپرد. گرچه این خط تولید بین طرفداران او محبوب باقی ماند، اما به زودی از سوی مطبوعات به عنوان یک خط تولید “خسته کننده” معرفی شد.

سن لوران در سال 1983، به عنوان اولین طراح مد توسط موزه هنر متروپولیتن با یک نمایشگاه

اواخر زندگی

سن لوران در سال ۱۹۸۳، به عنوان اولین طراح مد توسط موزه هنر متروپولیتن با یک نمایشگاه انفرادی مفتخر شد. در سال ۲۰۰۱، نشان فرمانده لژیون (Commander of the Légion d’Honneur) توسط رئيس جمهور وقت فرانسه، ژاک شیراک (Jacques Chirac)، به او اهدا شد. سن لوران در سال ۲۰۰۲ بازنشسته شده و به طور فزاینده­ای به انزوا کشیده شد. او در خانه‌­های خود در نرماندی و مراکش و با حیوان خانگی خود (یک بولداگ فرانسوی) زندگی می­‌کرد. او همچنین سازمانی را با همکاری برگ در پاریس بنا نهاد تا از این طریق، تاریخ شرکت خود (YSL) را با ۱۵۰۰۰ شی و ۵۰۰۰ قطعه لباس به نمایش گذارد.

در سال ۲۰۰۷، نشان گرند آفیسر دلا لژیون (Grand Officier de la Légion d’honneur) توسط نیکولاس سارکوزی (Nicolas Sarkozy)، رئیس جمهور فرانسه به او اهدا گردید.

سن لوران در سال 2002 بازنشسته شده و به طور فزاینده­ای به انزوا کشیده شد. او در خانه‌­های خود در نرماندی و مراکش و با حیوان خانگی خود (یک بولداگ فرانسوی) زندگی می­‌کرد.

مرگ

سن لوران در روز ۱ ژوئن ۲۰۰۸ در محل اقامت خود در پاریس و با سرطان مغز درگذشت. هنگامی که پزشکان تشخیص دادند که سن لوران تنها یک یا دو هفته عمر می­‌کند، برگ و پزشک او متقابلا تصمیم گرفتند که بهتر است او از مرگ قریب الوقوع خود اطلاع نداشته باشد. برگ گفت: “من مطمئن بودم که ایو به اندازه‌­ای قوی نیست که بتواند این امر را بپذیرد. سن لوران زودتر از مادر و خواهران خود درگذشت. پدرش نیز در سال ۱۹۸۸ درگذشته بود.

مراسم تشییع جنازه سن لوران، به رسوم کاتولیک‌­ها و در کلیسای کاتولیک سنت راچ (St Roch Catholic Church) واقع در پاریس برگزار شد. شرکت کنندگان در مراسم تشییع جنازه شامل افرادی چون ملکه سابق ایران، فرح پهلوی، برنادت شیراک (Bernadette Chirac)، نیکولاس سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه، و همسرش، کارلا برونی (Carla Bruni) بودند. فوربس (Forbes)، نام سن لوران را به عنوان پردرآمدترین فرد مشهور و مرده در سال ۲۰۰۹ اعلام نمود.

بدن سن لوران سوزانده شده و خاکستر او در مراکش، و در باغ گیاه شناسی و محل اقامت او پراکنده شد. این باغ، جایی بود که از سال ۱۹۸۰ به او و برگ تعلق داشته و اغلب برای دستیابی به الهام و آرامش در آنجا اقامت می­‌نمود. برگ در مراسم تشییع او گفت: “اما من می‌­دانم که هرگز فراموش نخواهم کرد که به تو مدیونم، و یک روز باز هم در زیر درختان مراکش به تو ملحق خواهم شد.”

بدن سن لوران سوزانده شده و خاکستر او در مراکش، و در باغ گیاه شناسی و محل اقامت او پراکنده شد. این باغ، جایی بود که از سال 1980 به او و برگ تعلق داشته و اغلب برای دستیابی به الهام و آرامش در آنجا اقامت می­‌نمود. برگ در مراسم تشییع او گفت: "اما من می‌­دانم که هرگز فراموش نخواهم کرد که به تو مدیونم، و یک روز باز هم در زیر درختان مراکش به تو ملحق خواهم شد."

فروش مجموعه­‌های هنری

در فوریه سال ۲۰۰۹، حراج مجموعه‌­ای از ۷۳۳ آیتم در گرند پالاس (Grand Palais) برگزار شد. این اقلام از نقاشی­‌های پیکاسو تا مجسمه‌­های مصر باستان تنوع داشتند. سن لوران و برگ از سال‌های دهه ۱۹۵۰ شروع به جمع آوری آثار هنری نموده بودند. برگ قبل از حراج اظهار داشت که تصمیم به فروش مجموعه به این دلیل گرفته شد که بدون سن لوران، “این مجموعه بخش زیادی از اهمیت خود را از دست داده است.” درآمد حاصل از این حراج برای تاسیس یک بنیاد جدید با هدف انجام تحقیقات ایدز صرف گردید.

در اولین روز حراج این آثار هنری متنوع و پرتعداد، یکی از نقاشی­‌های هنری ماتیس (Henri Matisse) با نام لس کوکوس (Les coucous, tapis bleu et rose) موفق شد رکورد قبلی جهان را شکسته و به ارزش ۳۲ میلیون یورو به فروش رود. این حراج با فروشی به ارزش ۳۴۲،۵۰۰،۰۰۰ یورو (۳۰۷ میلیون پوند)، رکورد حراج را شکست. حراجی که پس از آن و در روزهای ۱۷ تا ۲۰ نوامبر برگزار شده و شامل ۱۱۸۵ آیتم‌­هایی اعم از ویلای نرماندی و آخرین ماشین مرسدس بنز سن لوران بود، در حد حراج اول قابل توجه نبود.

شاید دوست داشته باشید

پاسخ دهید

‎آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد‫.‬ ‎فیلد های اجباری با * مشخص شده اند

‎می توانید از تگ های اچ تی ام ال زیر استفاده کنید‫:‬ <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>